του Τάσου Τσιαπλέ
Η Θεσσαλία παρουσιάζει εδώ και πολλά χρόνια, σοβαρό υδατικό έλλειμμα.
Ήδη απ’ το 2017 είχε εντοπιστεί έλλειμμα 3 δισ. κυβικών ετησίως και 600 εκατ. κυβικών νερού για την άρδευση. Με άλλα λόγια, αν αποφασίζαμε να χρησιμοποιήσουμε μόνο το νερό της Θεσσαλίας, θα έπρεπε να μειωθούν οι αρδευόμενες εκτάσεις από 2,5 εκατ. στρέμματα σε 1,5 εκατ. στρέμματα.
Και δεν είναι ένα πρόβλημα που αφορά μόνο την άρδευση και ύδρευση της Θεσσαλίας. Αφορά τη διατροφική ασφάλεια με εγχώρια προϊόντα και την κτηνοτροφία όλης της χώρας. Αφορά το εισόδημα των αγροτών και των λαϊκών νοικοκυριών.
Αυτό το παλιό πρόβλημα της λειψυδρίας για τον Θεσσαλικό κάμπο, προβάλει ξανά απειλητικό στο αμέσως επόμενο διάστημα, λόγω και της μείωσης των χειμερινών βροχοπτώσεων, αλλά παράλληλα και ο κίνδυνος για καταστροφικά πλημμυρικά φαινόμενα.
Οι αγρότες του διψασμένου κάμπου θα είναι οι πρώτοι που θα βιώσουν άμεσα τις αρνητικές συνέπειες, αλλά όχι οι μόνοι, αφού τα επόμενα – όχι πολλά χρόνια -, θα υπάρχουν προβλήματα και στην ύδρευση και στο περιβάλλον.
Οι ευθύνες της κυβέρνησης της Ν.Δ, όλων των προηγούμενων (ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και των συμπληρωμάτων τους), όπως και της νεοδημοκρατικής περιφερειακής αρχής Θεσσαλίας και των δημοτικών αρχών, είναι τεράστιες.
Ευθύνες που συνίστανται αφενός στη μη υλοποίηση μιας σειράς έργων υποδομής για την μεταφορά και ταμίευση του νερού και αφετέρου στην όλο και μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση του νερού, είτε μέσω των κρατικών και δημοτικών οργανισμών, είτε με την παράδοσή του σε επιχειρηματικούς ομίλους.
Όλες οι κυβερνήσεις, του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ, είναι συνένοχες για τη σημερινή κατάσταση, αφού όλες προώθησαν τις στρατηγικές κατευθύνσεις της ΕΕ και στη συγκεκριμένη περίπτωση τις κατευθύνσεις της οδηγίας 2000/60/ΕΚ για το νερό, η οποία θέτει σε προτεραιότητα την εξοικονόμηση της ζήτησης του νερού, σε αντιπαράθεση με τη μεγιστοποίηση της δυνατότητας προσφοράς του σε κάθε υδατικό διαμέρισμα.
Η οδηγία, με την οποία εναρμονίστηκε η ελληνική νομοθεσία ήδη από το 2003, επιβάλλει την αντιλαϊκή πολιτική τιμολόγησης του νερού και διαμορφώνει το πλαίσιο πλήρους εμπορευματοποίησής του.
Ο πρόσφατος νόμος της Ν.Δ, δεν στοχεύει μόνο στο άνοιγμα του δρόμου για την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ, όπως ισχυρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά στην πιο αποτελεσματική εφαρμογή της κοινοτικής Οδηγίας για πλήρη εμπορευματοποίηση του νερού.
Με βάση αυτή τη λογική δεν προχώρησε η ολοκλήρωση των έργων εκτροπής του άνω ρου του Αχελώου, εδώ και δεκαετίες από όσους συμφωνούν τάχα στα λόγια γι’ αυτήν (Ν.Δ, ΠΑΣΟΚ), κρυπτόμενοι πίσω από δικαστικές αποφάσεις και προσφυγές, αλλά και η μη κατασκευή των μικρότερης κλίμακας έργων ταμίευσης νερού, τόσο από εκείνους που διαφωνούν με την εκτροπή του (ΣΥΡΙΖΑ) και τα αντιπαραθέτουν αποπροσανατολιστικά σ’ αυτήν, όσο και από τη Ν.Δ και το ΠΑΣΟΚ.
Τα περισσότερα απ’ αυτά που εξαγγέλθηκαν επανειλημμένα απ’ όλες τις κυβερνήσεις και την περιφερειακή αρχή Θεσσαλίας, δεν έχουν κατασκευαστεί εδώ και 2 δεκαετίες τουλάχιστον, ενώ ορισμένα δεν έχουν καν έτοιμη μελέτη!
Περισσεύουν οι ανέξοδες δηλώσεις, ο βερμπαλισμός και ο εμπαιγμός, από πρωθυπουργούς, υπουργούς, βουλευτές της Ν.Δ, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ, αλλά και τον περιφερειάρχη Θεσσαλίας, ότι έχουν δήθεν πολιτική βούληση για την αντιμετώπιση του προβλήματος της λειψυδρίας. Το αποτέλεσμα τους διαψεύδει.
