“Το επάγγελμα μου είναι αστυνομικός και υπηρετώ στην Αττική με τον βαθμό του Ειδικού Φρουρού.
Στις 1 Μαρτίου γυρνούσα με άδεια με τρένο από την Αθήνα (σταθμό Λαρίσης) με τελικό προορισμό το Πλατύ. Όταν έγινε το δυστύχημα όλα γίναν τόσο γρήγορα, είδα να περνάει όλη η ζωή από μπροστά μου και είπα αυτό ήταν τελειώσαμε. Ένιωθες την θερμοκρασία να ανεβαίνει πάρα πολύ, φλόγες καπνό, ουρλιαχτά. Μόλις σταμάτησε να σέρνεται το δεύτερο βαγόνι στο οποίο βρισκόμασταν στις θέσεις 101-106 πήρα τα χέρια από το κεφάλι μου , κοίταξα αν είναι λειτουργικά τα άκρα μου και μήπως έχω κάποιο διαμπερές τραύμα που ευτυχώς δεν είχα ούτε εγώ ούτε κάποια από τις πέντε κοπέλες που ήταν στην καμπίνα μου.
Ο μόνος τρόπος διαφυγής ήταν το παράθυρο από το οποίο και βγήκαμε το οποίο απείχε τουλάχιστον δέκα μέτρα οκτώ μέτρα ύψος όταν μια από τις κοπέλες πήδηξε με αποτέλεσμα να χτυπήσει την μέση και τα πλευρά της.
Δεδομένου ότι ήταν ψηλά χωρίς να μπορείς να διακρίνεις τι έχει κάτω όταν πέσεις βρήκαμε ένα άλλο τρόπο διαφύγεις ο οποίος ήταν να πηδήξουμε σε ένα άλλο βαγόνι σε χαμηλότερο επίπεδο και από εκεί στο έδαφος.
Η μια από τις 5 κοπέλες είχε έναν γάτο μαζί της ο οποίος πιθανόν ήταν ακόμα μέσα στο τρένο και δεν θυμάμαι να βγήκε μαζί μας αλλά προσπάθησε να τον βρει. Στην συνέχεια απομακρυνθήκαμε από το σημείο όπου κοίταξα αν έχουν κάποιο σοβαρό τραύμα στο κεφάλι η κάποιο σπάσιμο. Στην πορεία η μια κοπέλα χωρίστηκε από εμάς αλλά την είδα πάνω στο ΕΚΑΒ.
Βοήθησα κατά κύριο λόγο την κοπέλα που είχε πέσει πάνω από το βαγόνι η οποία περπατούσε με το ζόρι ενώ οι υπόλοιπες 2 ήταν κάπως σε καλύτερη κατάσταση.
Αφού ανέβηκαν οι κοπέλες πάνω στο δρόμο όπου περίμεναν μιας και ήμουν καλά βοήθησα έναν πυροσβέστη και έναν άλλο αστυνομικό να ανεβάσουν κόσμο με το σχοινί. Τέλος ενημέρωσα έναν συνάδελφο που ήταν στο σημείο και βάλαν τις κοπέλες στο όχημα. Πήγα στο Α.Τ Τεμπών όπου ήρθε ο πατέρας μου και πήγα προληπτικά στο 424 στην Θεσσαλονίκη.
Με αφορμή αυτό το δυστυχές συμβάν θέλω να σταθώ σε μια αναφορά από έναν αξιωματικό της αστυνομίας ο οποίος μου είχε πει ότι οι ειδικοί φρουροί είστε πεταμένα 800€ του κράτους και ότι καλύτερα το κράτος να τα έδινε σε εμάς και θα είμασταν ευχαριστημένοι. Θέλω να καταλήξω ότι ο Άνθρωπος φαίνεται από την συμπεριφορά του και όχι από τον βαθμό ή το επάγγελμα που κάνεις.
Τα συλλυπητήρια μου στις οικογένειες των αδικοχαμένων.”
