Οι γονείς του ήταν πλούσιοι χριστιανοί, από τους οποίους έμαθε να είναι εγκρατής και να θεωρεί το χρήμα μέσο για την ανακούφιση και περίθαλψη των φτωχών και των αρρώστων. Γι’ αυτόν τον λόγο, όταν πέθαναν οι γονείς του μοίρασε την περιουσία του στους φτωχούς και κατέφυγε σε ένα μοναστήρι για να γίνει μοναχός.
Με την επίπονη άσκηση και την σκληραγώγηση του εαυτού του, σύντομα ο Άγιος Στυλιανός ξεπέρασε τους υπόλοιπους μοναχούς.
Θέλοντας να ασκηθεί περισσότερο εγκαταστάθηκε σε ένα ερημικό σπήλαιο, όπου προσευχόταν μελετώντας τις γραφές, έχοντας αποκοπεί από τον έξω κόσμο. Αυτοί που σπάνια τον έβλεπαν ανέφεραν ότι την τροφή του την έφερνε ένας Άγγελος Κυρίου.
Η φήμη του Αγίου Στυλιανού είχε εξαπλωθεί σε όλη την περιφέρεια και πολλοί πιστοί έρχονταν στο σπήλαιο της ερήμου να τον βρουν και να αποκομίσουν ψυχικά και σωματικά οφέλη. Εκείνη την εποχή υπήρχε μια θανατηφόρος ασθένεια που έφερνε τον θάνατο σε όλα τα νήπια. Οι πιστοί γονείς επικαλούνταν με πίστη το όνομα του Αγίου Στυλιανού, ζωγράφιζαν την εικόνα του, και κατάφερναν να γεννούν υγιή παιδιά ή να θεραπεύονται, με τη Χάρη του Θεού, τα παιδιά που είχαν ήδη αρρωστήσει.
Ο Άγιος Στυλιανός κοιμήθηκε πλήρης ήμερων αλλά και αρετών και η μνήμη του τιμάται στις 26 Νοεμβρίου. Η Κάρα του Αγίου βρίσκεται στη Μητρόπολη Θεσσαλιώτιδος. Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου βρίσκονται στις Μονές Δαμάστας Φθώτιδος, Λειμώνος Λέσβου, Δαδίου Φθιώτιδος και Κάτω Ξενιάς Αλμυρού Μαγνησίας. Θεωρείται προστάτης των παιδιών.
Απολυτίκιο:
Ήχος γ’. Θείας πίστεως.
Στήλη έμψυχος της εγκρατείας, στύλος άσειστος της Εκκλησίας Στυλιανέ ανεδείχθης μακάριε, ανατεθείς γαρ Θεώ εκ νεότητος κατοικητήριον ώφθης του Πνεύματος. Πάτερ όσιε Χριστόν τον Θεόν ικέτευε δωρίσασθαι ημίν το μέγα έλεος.
Σταθερή γιορτρή. Εορτάζει στις 26 Νοεμβρίου εκάστου έτους.
