Σε κάθε εκλογική αναμέτρηση βλέπουμε και ακούμε συνήθως τα πιο περίεργα πράγματα. Θέλετε το άγχος των υποψηφίων; Θέλετε η μεγάλη ποσότητα των κομμάτων; Ότι και να φταίει η ουσία είναι ότι σχεδόν πάντα υπάρχουν υποψήφιοι που ξεπερνούν τα εσκαμμένα και γίνονται ευτράπελες ιστορίες.
Ένα τέτοιο ευτράπελο γεγονός συνέβη πρόσφατα μ’ έναν υποψήφιο βουλευτή (δεν λέμε ονόματα και κόμματα, δεν θίγουμε υπολήψεις) σ’ ένα νεκροταφείο, όπου βρέθηκε κάποια μέρα για δικούς του λόγους.
Την ώρα που βρισκόταν εκεί λοιπόν ο υποψήφιος, παρατήρησε ότι κάπου στο βάθος, πάνω από έναν τάφο, υπήρχαν αρκετοί άνθρωποι, (προφανώς συγγενείς και φίλοι ενός θανόντος) και ένας παπάς που έκανε το μνημόσυνο του.
Ο υποψήφιος μόλις είδε αυτή τη σκηνή άστραψαν τα μάτια του και σκέφτηκε: «Να μια καλή ευκαιρία, τώρα που βρήκα πολλούς μαζεμένους ανθρώπους σ’ ένα σημείο, να μοιράσω μερικές κάρτες μου, μπας και «τσιμπήσω» κανένα σταυρό»
Ο υποψήφιος λοιπόν, κάθισε σ’ ένα παγκάκι κοντά στην έξοδο του νεκροταφείου, και περίμενε στωικά να τελειώσει το μνημόσυνο και ν’ αποχωρήσουν οι άνθρωποι που συμμετείχαν σ’ αυτό. Το σχέδιό του ήταν ξεκάθαρο. Θα τους μοίραζε κάρτες και χειραψίες κατά την έξοδό τους.
Μόνο που τα πράγματα δεν πήγαν όπως τα είχε σχεδιάσει ο υποψήφιος βουλευτής, γιατί μόλις οι (κοντινοί κυρίως) συγγενείς αντιλήφτηκαν τι γινόταν, άρχισαν να του βάζουν τις φωνές και να τον διώχνουν από το σημείο, αναστατώνοντας όλους όσους βρισκόταν στο νεκροταφείο εκείνη την ώρα.
Ο υποψήφιος προσπάθησε ν’ αμυνθεί φωνάζοντας και εκείνος, αλλά η ζημιά είχε γίνει ήδη. Ο πολιτευτής έγινε ρεζίλι σε όλο το νεκροταφείο, και περίγελος των social media. Όχι μόνο δεν κέρδισε τους σταυρούς που υπολόγιζε, αλλά έχασε και κάθε πιθανότητα να τον ψηφίσουν ακόμη και αυτοί που ίσως τον ψήφιζαν, αφού όλο αυτό γύρισε μπούμερανγκ σε βάρος του.
Αυτά παθαίνουν όσοι μπερδεύουν τους σταυρούς του ψηφοδελτίου με τους σταυρούς του νεκροταφείου…
