Ο υποχρεωτικός εμβολιασμός δεν προβλέπεται ρητά απο το Σύνταγμα& τον Νόμο.
Είναι μόνον προαιρετικός.
Συνεπώς σε περίπτωση άρνησης εμβολιασμού του εργαζομένου ή χορήγησης αντιγράφου Πιστοποιητικού εμβολιασμού αν ζητηθεί από την εργοδοσία, που αποτελεί σε κάθε περίπτωση ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο υγείας σε μια επιχείρηση, ο εργοδότης δεν έχει το δικαίωμα αν δεν προβλέπεται στην μεταξύ τους Σύμβαση ή τον Κανονισμό εργασίας ή ως παρεπόμενη υποχρέωση έστω, να καταγγείλλει μονομερώς λ.χ. για πλημμελή εκτέλεση καθηκόντων ή πλημμελούς παροχής κατ’ Αρθρο 374ΑΚ την σύμβαση εργασίας ή να προχωρήσει σε μείωση αποδοχών ή αναγκαστική μετακίνηση στον χώρο εργασίας .
Αυτή η ενέργεια του είναι καταρχήν καταχρηστική (Άρθρο 281 ΑΚ) παράνομη, άκυρη και συνιστά δυσμενή διάκριση που παραβιάζει ευθέως το εργατικό δίκαιο, το Σύνταγμα αλλά & την ΕΣΔΑ.
Αξιόποινη και ποινικά κολάσιμη πράξη είναι δε η συμπεριφορά του “εκβίασης” με νομικά παραθυράκια εκ μέρους του εργοδότη ότι αν δεν εμβολιασθει θα απολυθεί.
