Στην παραδοχή της αιτίας που «κράτησε» τον Πάνο Καμμένο και «έδιωξε» τον Νίκο Κοτζιά προχώρησε ο Αλέξης Τσίπρας κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε μετά τη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών.
Χωρίς καμία περιστροφή, στο ερώτημα που του τέθηκε: Γιατί Καμμένο και όχι Κοτζιά, ο κ. Τσίπρας παραδέχθηκε, όπως επισημαίνει το «Κεφάλαιο», ότι μείζον θέμα για να κερδίσει η Κυβέρνηση το «στοίχημα» για την έξοδο από την κρίση, ήταν η διατήρηση της συνοχής της.
Προτάσσοντας ως μείζον το να κερδίσει το στοίχημα περί της ανόρθωσης της οικονομίας, της πάταξης της διαπλοκής και όλων αυτών των αφηγημάτων με τα οποία προσπαθεί να πορευτεί η κυβέρνηση τουλάχιστον έως τον Μάρτιο, ο πρωθυπουργός, περιέγραψε ευκρινώς και με σαφήνεια ότι είχε την «ανάγκη» του κυβερνητικού του εταίρου ως συνθήκη sine qua non για την επίτευξη των στόχων.
«Έχουμε δυο μεγάλα επιτεύγματα: Την έξοδο από την κρίση και τη Συμφωνία των Πρεσπών που αναβαθμίζει τον ηγετικό ρόλο της χώρας. Είμαι εδώ για να προστατεύσω και τα δύο επιτεύγματα και όχι να θυσιάσω το ένα για το άλλο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση έχουμε την ιδιαιτερότητα η προστασία του ενός να αποτελεί προϋπόθεση για την επιβίωση και την προστασία του άλλου» είπε, περιγράφοντας αρκούντως σαφώς (έως και ωμά) ότι το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ στην Κυβέρνηση εξαρτάται από τη βούληση του Προέδρου των ΑΝΕΛ, Πάνου Καμμένου.
Πρόκειται πάντως για εξήγηση την οποία ο κ Τσίπρας απευθύνει κυρίως στο εσωτερικό του κόμματός του μετά τον «ξεσηκωμό» των μελών της κεντρικής επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ που ζητούσαν τον τερματισμό της συμμαχίας ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
«Και τι προτείνουν; Να πέσουμε ή να βγούμε στη γύρα ψάχνοντας έναν έναν τους πρόθυμους για συνεργασία μεμονωμένους βουλευτές;», αντέτειναν όσοι ήταν υπέρ της συμμαχίας Τσίπρα – Καμμένου.
Δεν πρότειναν τίποτα, τα αντίπαλα δέη Καμμένου , εξ΄ού και ο κ. Τσίπρας πορεύτηκε τον δρόμο που είχε εξαρχής αποφασίσει: Με τον Πάνο Καμμένο , όπως, όσο κι …όπου βγάλει.
