του Δημήτρη Λουφόπουλου
Περιφερειακού συμβούλου Θεσσαλίας
Ζώντας και δουλεύοντας στην περιοχή της Λίμνης Κάρλας, δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω γίατι έγιναν όλα αυτά τα πανηγύρια από την Περιφερειακή αρχή για το θέμα της Λίμνης.
Καθημερινά βλέποντας τη λίμνη όπως και κάθε συμπολίτης μου, σκέφτομαι το τι θα μπορούσε και το τι θα έπρεπε να έχει γίνει για να αξιοποιηθεί αυτό το έργο πνοής για τη Θεσσαλία.
Είναι γεγονός ότι η Λίμνη Κάρλα δεν τροφοφοτείται επαρκώς με νερό. Παρότι έχει δοθεί παράταση για τροφοδοσία από τον Πηνειό, δεν υπάρχει ροή. Θα έπρεπε να γνωρίζουμε, ποιός είναι ο ρόλος του ΤΟΕΒ Πηνειού και ποιά η θέση της Περιφερειακής αρχής. Το νερό παραμένει στάσιμο με μεγάλη πιθανότητα επιδείνωσης της ποιότητάς του, έχω ζητήσει από τον περιφερειάρχη διαρκή ενημέρωση προς τους πολίτες του δήμου μας για την ποιότητα του νερού και προειδοποίηση σε τυχών αύξηση των ορίων μόλυνσης του.
Ποιός από εμάς δεν έχει δεί επισκέπτες πολλά πρωινά στη Λίμνη, σχολεία, παρατηρητές πτηνών, επιστήμονες και πόσοι από εμάς δεν αναρωτήθηκαν πόση προστιθέμενη αξία θα έδιναν σε αυτό, το παγκοσμίου ενδιαφέροντος αξιοθέτο, βασικές ανέσεις και δομές για τον επισκέπτη. Αξιοπρεπής πρόσβαση, χώροι στάθμευσης, σημεία παρακολούθησης της λίμνης, μια καφετέρια. Θα πολλαπλασιάζονταν οι επισκέπτες και θα έδινε μία άλλη αξία και πνόη στις παρακάρλιες περιοχές. Η τωρινή είκονα είναι απογοητευτική.
Ένα ακόμη μεγάλο ζήτημα για την πρωτογενή παραγωγή του Δήμου Ρήγα Φεραίου είναι το έργο του αρδευτικού, χρόνια τώρα περιμένουμε να υλοποιηθεί ώστε να μπορέσουν οι αγρότες και κτηνοτρόφοι να μειώσουν το κόστος παραγωγής. Τό έργο αυτό θα καθυστερήσει ακόμη έναν χρόνο λόγω της καθυστέρησης στην παραλαβή των αγωγών.
Το έργο της λίμνης Κάρλας αποτελεί σημείο αναφόρας για την περιοχή μας. Είναι ένα έργο Παγκοσμίου ενδιαφέροντος, το οποίο μπορεί με σωστούς χειρισμούς και σεβασμό στους κατοίκους της περιοχής να επανεκκινήσει την οικονομία του τόπου, να δημιουργήσει ευκαιρίες, και να αποτελέσει έναν από τους μεγαλύτερους και σημαντικότερους βιότοπους στην Ευρώπη. Σε εποχές όπου πολλές περιοχές στερούνται αποθεμάτων του σπουδαιότερου αγαθού, του νερού, εμείς θα πρέπει να να μην αφήσουμε αυτή τη μεγάλη ευκαίρια να χαθεί. Θα είναι μια μεγάλη παρακαταθήκη για τις επόμενες γενεές. Μόνο τότε θα έχουμε λόγο να γιορτάζουμε.
